Cerebrale parese bij kinderen 


Cerebrale parese (CP) is een houdings- en/of bewegingsstoornis als gevolg van een hersenbeschadiging tijdens de zwangerschap, de bevalling of voor de eerste verjaardag.
Door de hersenbeschadiging functioneert een deel van de hersenen niet of anders dan normaal. Deze beschadiging is niet progressief (neemt niet toe in de tijd). Door de beschadiging kunnen er problemen ontstaan van met name het bewegen, maar ook problemen met zien, voelen, proeven, horen, spreken, leren en het gedrag. De gevolgen zijn afhankelijk van de ernst van de beschadiging en van de plaats van de beschadiging in de hersenen. Deze verschillen van kind tot kind. CP is niet te genezen. De behandeling is gericht op het beter functioneren met deze aandoening.
 

Oorzaken van Cerebrale Parese

Er zijn drie fases waarin hersenschade kan optreden:

  1. Tijdens de zwangerschap kunnen een aanlegstoornis, een verminderde doorbloeding van de hersenen, virusinfectie, ziekte van de moeder of medicijn-, drugs- of alcoholgebruik door de moeder CP veroorzaken.
  2. Tijdens de geboorte is de hersenbeschadiging meestal het gevolg van zuurstoftekort, infecties of een hersenbloeding. De belangrijkste risicofactor voor CP is vroeggeboorte in combinatie met een te laag geboortegewicht (dysmaturiteit, “small for gestational age”). Dit komt het meeste voor.
  3. In het eerste levensjaar zijn o.a. infecties van het centraal zenuwstelstel (bijvoorbeeld hersenvliesontsteking), ongevallen, hersenbloedingen en ernstige epilepsie de belangrijkste oorzaken.

Mogelijk is bij een klein percentage van de kinderen met CP sprake van erfelijkheid. Bij een deel van de kinderen kan er echter geen duidelijke oorzaak worden vastgesteld.
 

Gevolgen van Cerebrale Parese

Er is per definitie altijd sprake van een afwijkende houding en/of een stoornis in het bewegen. Bij CP is het gebruikelijk te classificeren naar het type bewegingsstoornis:

Spastische CP

Dit type bewegingsstoornis komt het meeste voor (75-85%). Spasticiteit is een
snelheidsafhankelijke weerstand bij passief bewegen (of bewogen worden) en wordt veroorzaakt door een overactiviteit van reflexen. Dit leidt tot een krampachtige verhoging van de spierspanning bij bewegen.
Vaak zie je ook in rust of bij langzaam bewegen een verhoogde spierspanning. Dit wordt
hypertonie genoemd. Daarnaast zie je (op momenten dat er geen spasticiteit optreedt) ook parese, zwakte van spieren en een toenemende vermoeibaarheid.
Ook is het moeilijker selectief te bewegen, dus om spieren gericht en apart aan te spannen. Hierdoor verlopen de bewegingen moeilijk en stroef en het kost veel inspanning om de beweging uit te voeren.
Spasticiteit uit zich aan één zijde van het lichaam (unilateraal; voorheen hemiparese) (80%), of aan beide zijden van het lichaam (bilateraal; voorheen diplegie) van benen of combinatie armen/benen (voorheen tetraparese).
 

Dyskinetische CP

Dit betreft ongeveer 6-7% van de gevallen van CP. De bewegingsstoornis wordt gekenmerkt door onwillekeurige bewegingen. Er worden twee vormen onderscheiden: de hyperkinetische CP (voorheen chorea-athetose) en de dystone CP.
Bij de hyperkinetische CP zie je met name ogenschijnlijk doelloze en oncontroleerbare
bewegingen, ook in rust. De dystone CP kent langzame, draaiende bewegingen en een sterk wisselende spierspanning met neiging tot hypertonie (verhoogde spierspanning). Dit neemt toe bij verandering van houding of in reactie op prikkels (bijv. geluiden, schrikken, emoties) en uit zich vaak in het strekken van de romp, armen en benen.
 

Atactische CP

Kinderen met een atactische CP hebben met name problemen met het coördineren van hun bewegingen doordat er ongecontroleerde bewegingen optreden bij het bewegen zelf of bij de inzet tot bewegen. Deze vormen komen ook gemengd voor.
 

Andere klachten of problemen

Naast de verhoogde spanning in de spieren zijn er ook juist spieren die een te lage spanning hebben (hypotonie) zoals hypotonie van de rompspieren (waardoor moeite met zelfstandig zitten) en ook van de spieren van de mond en de spieren die de slikbewegingen maken. Dit laatste levert problemen zoals kwijlen en moeite met (verstaanbaar) spreken, slikken, kauwen. Een deel van de kinderen heeft epilepsie, moeite met leren (verstandelijke beperking), moeite met zien of horen, een gedragsstoornis of chronische pijn.
 

Aanbevolen links

http://www.cp-research.nl/cp_inbox/images/richtlijncp.pdf
www.bosk.nl
www.netchild.nl
www.perrin.nl


Op de hoogte blijven? Schrijf u in voor onze nieuwsbrief!
Om u beter van dienst te zijn, maakt sophiarevalidatie.nl gebruik van cookies. » Meer informatie