Angst verlamt


Wat doe je als je leven in het teken staat van angst? Als je continu bang bent ook een beroerte en diabetes te krijgen, net als je vader en andere familieleden. Maar dat diezelfde angst je ook verlamt om je preventief te laten onderzoeken:  want wat er niet is, bestaat niet...

 

Jeroen was als adjunct-directeur op een basisschool altijd aan het werk. Hij rookte flink en leefde ongezond.  De angst dat hij net als zijn vader diabeet zou worden en een beroerte zou krijgen,Jeroen na zijn beroerte nam steeds meer bezit van hem. Hij werd depressief en belandde ziek thuis. En op die bewuste dag, op 30 augustus 2016, gebeurde het. Jeroen voelde dat er iets mis ging in zijn hoofd. Wat het precies was, wist hij niet, maar dat het niet goed ging was duidelijk. Jeroen: “Ik raakte volledig in paniek. Om tot rust te komen rookte ik nog één sigaret, wetende dat het mijn laatste zou zijn. De artsen zouden nooit accepteren dat ik nog zou roken. Vervolgens heb ik  112 gebeld en ben ik voor mijn voordeur gaan zitten met mijn sleutels en telefoon. Precies zoals ik bij de EHBO lessen op school had geleerd.”


De ambulance bracht hem naar het HMC en daar onderging hij allerlei onderzoeken. Hij had gelijk: dit was een herseninfarct geweest en zijn halsslagader bleek voor 90% verstopt. Ook werd diabetes vastgesteld. Het mooie was wel dat de angst ruimte had gemaakt voor berusting. Daar waar hij zo bang voor was geweest, was gebeurd. Nu moest hij verder. Een week later volgde de halsslagaderoperatie en drie dagen later werd hij ontslagen uit het ziekenhuis.


Opname bij Sophia Revalidatie: de cirkel rond

Maar hoe ga je dan verder? “Ik kon amper praten, Jeroen revalideert in de nieuwbouw van Sophia Revalidatie in Den Haagmijn rechterhand kon niets meer, en slikken lukte ook niet. De opname bij Sophia Revalidatie gaf mij een gevoel dat de cirkel rond was: ik ben geboren in het Bethlehem ziekenhuis, het oude gebouw van Sophia Revalidatie dat in 2014 plaatst maakte voor de nieuwbouw. En nu startte ik deze nieuwe fase in mijn leven in de nieuwbouw.”

Jeroen maakte kennis met de revalidatiewereld. Doordat slikken heel moeizaam ging, kreeg hij de eerste twee weken alleen verdikt, vloeibaar voedsel. “Ik heb erom gehuild, dat is zó ontzettend vies. Drinken werd verdikt en alle voeding werd fijngemalen tot een shake. Ik kreeg het echt niet weg en - eigenwijs als ik was - at ik alleen een mix van aardappels met jus en mayonaise. Na twee weken mocht ik vast voedsel proberen: ik heb nog nooit zo genoten van mijn eten! Als ik eraan terug denk, vind ik het geduld van de verpleging en behandelaren echt bewonderenswaardig. Ze worden nooit boos en staan altijd voor je klaar, hoe hard je ook vloekt of huilt.

Het belangrijkste vond ik dat ik mijn spraak en taal weer zou terug krijgen. Ik was als leraar altijd heel goed in talen en spelling. Nu kon ik bijna niet meer praten. Ik vond het verschrikkelijk om me niet te kunnen uiten. Met de token test bracht de logopedist de aard en de ernst van de afasie (taalstoornis) in kaart. Na veel oefenen ging het gelukkig steeds beter, al ben ik nog steeds grote delen van mijn Duits en Engels kwijt en heb ik dyslexie.”

Dankzij de fysiotherapeut leerde Jeroen dat hij een doorzetter is. Iets wat hij zelf niet verwacht had. “De fysio was best streng, maar dat had ik echt nodig. Ik ben geen sportfanaat en had een hekel aan de loopband. Maar ik had geen keus; revalideren is keihard werken. En toen ik me - na veel oefenen - toch opeens kon optrekken aan het wandrek, was ik stomverbaasd.”
 

 Steun uit mijn omgeving is heel belangrijk

Jeroen waardeert alle steun uit zijn omgeving enorm“Het is bijzonder hoeveel steun je krijgt uit je omgeving; familie, vrienden, (oud)collega’s… mensen kwamen van heinde en verre en uit alle delen van het land om me een hart onder de riem te steken.” 

Na zo’n tien weken  was Jeroen zover om thuis verder te revalideren. “Het was heerlijk om weer thuis te zijn. Vroeger had ik bijna geen contact met de mensen uit de straat. Toch kreeg ik van hen een warm welkom. Ik waardeer hun steun en hulp enorm. Ook spreek ik nog regelmatig medepatiënten. We hebben zoveel aan elkaar gehad tijdens ons revalidatieraject. Maar de meeste lof gaat uit naar mijn nicht. Ik vind het heel bijzonder hoe zij zich voor mij inzet en continu vanuit Rotterdam naar Den Haag komt om mij te helpen.

Jeroen geniet weer van het spelen op zijn piano
Verder geniet ik thuis van muziek en in het bijzonder van mijn piano. Voor mijn herseninfarct heb ik ruim vijftien jaar pianoles gehad, nu kon ik opeens niet meer spelen. Ik ben Sophia Revalidatie dankbaar dat ze me hebben overgehaald het toch weer te proberen, ondanks mijn beperkte mogelijkheden met mijn rechterhand. Ik speel lang niet meer zo goed als vroeger, maar het plezier beleef ik er nog steeds aan.”


Aandacht voor afasie

Jeroen hoopt dat er meer aandacht en begrip komt voor afasie in de maatschappij.  “Het ergste vind ik als mensen denken dat ik dronken ben als ik tegen ze praat. Je voelt je snel veroordeeld. Ook is het vervelend als mensen mijn zinnen af maken. Ze denken me te helpen, maar het frustreert enorm.”


Vier alle successen en geniet!

“Mensen vragen me weleens of mijn herseninfarct voorkomen had kunnen worden als ik me wel preventief Jeroen viert tegenwoordig alle kleine successen!had laten onderzoeken. Daar word ik altijd boos om. Natuurlijk ben ik boos op mezelf geweest en heb ik er verdriet om gehad. En hoewel het verdriet zal moeten slijten, heb ik de situatie geaccepteerd en ga ik verder met leven. Tegenwoordig geniet ik van de kleine dingen en vier ik alles wat er maar te vieren valt. Het leven is onvoorspelbaar, dus geniet ik van de kleine dingen in het leven zoals de tuin die in bloei staat of van een heerlijke strandwandeling.”


Inzetten voor lotgenoten

Over een tijdje wil Jeroen zich inzetten als vrijwilliger bij Sophia Revalidatie. Hij begrijpt de patiënten die te maken hebben met een herseninfarct als geen ander en wil graag aan hun herstel bijdragen. Zijn advies: “Wil niet te snel, dat werkt juist tegen je. En wees eigenwijs! Dat lijkt fout, maar het kweekt juist doorzettingsvermogen en dat heb je hard nodig om hier doorheen te komen. Maar bovenal: neem je tijd en vier alle successen, hoe klein ze ook lijken!”      

Jeroen

Op de hoogte blijven? Schrijf u in voor onze nieuwsbrief!
Om u beter van dienst te zijn, maakt sophiarevalidatie.nl gebruik van cookies. » Meer informatie